اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است ...

respina10 — Sat, 29 Aug 2009 11:34:17 GMT

دوش در دام بلاي تو گرفتار شدم

ذره اي بودم و از عشق تو بسيار شدم

زدي از چشم دلت ، تير به چشمان دلم

تير خوردم من ار اين حادثه بيمار شدم

گنه چشم تو بود و دل بي مايه ي من

آه از دست دلم ، با تو گنهكار شدم

زيبا...

respina10 — Sat, 01 Aug 2009 14:04:49 GMT

زيبا!

زيباي هميشه و هنوز...

چشمان خيس از ژاله هاي اندوه تو را

با لباني لبريز از دانه هاي انار

مي بوسم

و با دو ني ني معصوم چشمانت

هم آغوش مي شوم

زيبا!

زيباي تكرار ناشدني...

لطافت گلبرگ هاي سرخ گونه ات را

با دستاني سرشار از بي پناهي

مي بويم

و با طراوت آبشار گيسويت

بي قرار مي شوم

زيبا!

كنار تو بودن

در آواري از دردها

" زيبايي شاعرانه ايست

كه دلم را به بازي مي گيرد "

زيبا!

هرچه عشق

هرچه بوسه

هر چه احساس

تقديم تو ...

" متبرك باد نام تو ... "

خسته...

respina10 — Tue, 24 Jun 2008 19:48:59 GMT

کنار برکه ای نشسته ام

و دست به دست حسرتی

نشسته در درون خاطرات تلخ

داده ام...

کنار من عقاب خسته ای خموش

نشسته و

مرا به جنگ بی صدای لحظه ها

میهمان می کند...

چه خسته ام!

چه خسته ام...

شکسته ام...

دو بال باز روی سر

و من به قطره های سرخ اشک

نشسته ام...

چه خسته ام... شکسته ام!

حرف حرف حرف ...

respina10 — Wed, 07 May 2008 04:41:37 GMT

بلند شو ... ببین ... منم. همانی که برایش لحظه ها را ماتم کرده ای. بلند شو... بیا و کنارم بنشین... سر روی شانه هایم بگذار. مگر نه اینکه هرگاه کوهستان غم بر روی دل کوچکت می ریخت شانه هایم را دوست می داشتی؟ بیا... بیا گوشهایم برای شنیدن تو برای بلعیدن رازهای سر به مهرت آماده اند. بیا... بیا چشمهایم را بگیر و با نگاهت آنجا را بکاو... آنجا که دل کوچکت نبود. بیا مویه کن... بخند... گریه کن... قهقهه بزن... بیا ساکت بنشین و با بی تفاوتی همیشگی نگاهت مرا بخوابان. خسته ام... تو می توانی فقط تو می توانی.تو که روزگارم را سیاه کرده ای... چرا حرف نمی زنی؟ چرا؟!... چرا سکوت کرده ای؟ چرا بلند نمی شوی و با غرش صدایت مرا میهمان نمی کنی؟ مگر نه اینکه مرا می خواستی که نخواهی... مگر نه اینکه دلت آنجا نبود. کنار دیوار پشت پنجره... پشت آن خط های نامحدود حرف حرف حرف... خسته ام.تحملم تمام شده. بلند شو و بیا کنارم بنشین... بدت می آید؟! بنشین کنار دیوار .پشت پنجره را ببین... ببین چه بارانی می آید! ببین... صدای باران که می آید ذهنم از تو خالی می شود... بیگانه می شوی برایم ...همانی که همیشه برایت بودم... انگار قطرات خیس باران گوشه های کنده شده خاطراتم با تو را می شویند و می ریزند و می برند... مگر نه اینکه مرا اینگونه می خواستی؟... سرد ... بی توجه... خسته... گوشه گیر... بی حرف ... حرف... حرف...

خفه می شوم. خفه می شوم. صدایت تنم را می لرزاند. می لرزاند؟! ... بیا... بیا و گوشه چشمم را ببین... مگر نه اینکه اشک های روشنم را همیشه برای لحظه های عاشقانه ات می خواستی؟ ... آه! خسته ام... تو بلند نمی شوی و سرت با آن چشمان خمار سیاه و مژه های پر پشت چین دار محو و ساکن به من زل زده... لبخند؟ نه ... همان زهرخند دل انگیز روی لبانت ماسیده... خدایا! چرا دستانم می لرزد؟ چرا گوشه فرش سرخ شده؟ چرا نفس نمی کشی؟ ... چرا؟... حرف بزن... حرف... حرف...

ديكته عشقولانه

respina10 — Sun, 04 May 2008 11:59:18 GMT

ديكته عشقولانه

با اینکه بابایم می گوید دهانم هنوز بوی پفک می دهد ، ولی من تو را عاشق می باشم، ای دختر همساده!! هر بار که با موهای دمب موشی ات به حیاط می آیی تا لی لی بازی کنی و هی دماغت را بالا می کشی از بس هوا سرد می باشد، دل کوچک من خیلی غنج می رود. آن روز که در استپ هوایی توپ را بالا انداختی که '' کودک فهیم'' و من سوزیدم، فهمیدم که در گلویت گیر کرده می باشم و اصلاً فکر نمی کنم که تو از ممد فرنگیز خانوم اینا باآن کت شلوار مسخره اش خوشت می آید. من از تو خیلی دلگیر می باشم از بس عباس آقای بقال محله لپ تو را کشید که '' کوچولو چی می خوای؟''و تو بی حیایانه خندیدی و من تا صبح ماهواره ممد فرنگیز خانوم اینا را تماشا کردم که غیرت خونم نرمال شود. من هر روز لب پنجره منتظرت می نشینم و با دستان کوچولویم هی گیتار می زنم که '' چه خوشگل شدی امروز'' و تو از سرویس مدرسه پیاده می شوی و در حالی که با راننده گنده بک سرویس بای بای می کنی و وسط کوچه مقنعه ات را در می آوری و من '' دلم تنگه برادرجان'' می خوانم و با سوزیدنم می سازم. آن یکی روز که معلمتان ''من بادام دارم'' درس داد و تو گریان آمدی که '' دلم بادام می خواهد'' من به تو خیلی بادام دادم و تو خندیدی و نفهمیدی که من به چه دلهره ازآجیل فروشی سر کوچه بادام را دزدیدم وآقاهه به من گفت: '' فسقلی الدنگ!'' تو خیلی خوشگل قشنگ می باشی ولی هیچ وقت به زیبایی خانم معلم ما که فامیل سوفیالورن اینا می باشد نمی رسی و بابایم عاشق او می باشد و به زودی با هم همسر می شوند و من خیلی خوشحال می باشم که خانم معلم عزیز که زنی زیبا و مهربان می باشد خیلی برای خوشبختی بابایم تلاش می کند....'' خانم معلم می گوید:'' تا همین جا بس می باشد. دیکته عقشولانه بهت گفتم که خسته نشوی!'' من خیلی ناراحت می باشم که خانم معلم از احساسات پاک من سوء استفاده می کند و دیکته های بد آموزی می گوید از بس که همساده ما اصلاً دختر ندارد. خانم معلم می گوید:'' من رفتم. به بابایت سلام برسان ، بگو پول این تدریس خصوصی ها را می کشم روی مهریه!!

«كودك نفهم!»

عشق و دوست داشتن

respina10 — Mon, 28 Apr 2008 04:28:18 GMT

عشق و دوست داشتن

دوست داشتن از عشق برتر است ... عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی ،
اما دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال. عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هر چه از غریزه سر زند ، بی ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می کند و تا هر جا که یک روح ارتفاع دارد ، دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می یابد...

« از کتاب کویر دکتر علی شریعتی»

سلام

respina10 — Tue, 15 Apr 2008 10:34:18 GMT

هدیه من به تو اینک ای دوست
یک دو صد بوسه و خروار سلام

سلام و درود بی پایان به همه دوستای خوبی که تو این چند وقت پیدا کردم... من تا همین چند وقت پیش میونه خوبی با رایانه نداشتم ولی به دلیل اقتضائات شغلی سعی کردم بیشتر باهاش آشنا بشم و خوشحالم که منو با وبلاگ های قشنگ شما آشنا کرد و این اشتیاق رو در من به وجود آورد...

غرض از مزاحمت این بود که می خواستم خواهش کنم که هر وقت زحمت کشیدید و به دیدار من اومدید توی نظرسنجی وبلاگم هم شرکت کنید... دلم می خواد ببینم جواب نهایی اون چی میشه.

راستی من یک وبلاگ تخصصی در مورد شغلم هم دارم به نام روابط عمومی و تبلیغات با رسپینا به نشانی respina57.blogfa.com که خوشحال میشم هر از گاهی نظرتون رو تو وبلاگ واسم بذارید.بازم از لطف و همراهی شما ممنون...

عشق...

respina10 — Mon, 14 Apr 2008 04:42:18 GMT

عشق...

روزي روزگاري در جزيره اي دورافتاده ، تمام احساسها کنارهم به خوبي و خوشي زندگي مي کردند. « خوشبختي» ، « ثروت» ، «عشق» «دانايي» ، «صبر» ، «غم» ، «ترس» و ... هر کدام به روش خود مي زيستند ، تا اينکه يک روز ، «دانايي» به همه گفت : «هرچه زودتر اين جزيره را ترک کنين ، چون آب به زودي اين جزيره را خواهد گرفت.» تمام احساسها با دستپاچگي قايقهاي خود را به آب انداختند ، يک طوفان بزرگ شروع شد و هوا به قدري خراب شد که همه به سرعت سوار قايقها شدند و پاروزنان جزيره رو ترک کردند. در اين ميان «عشق» هم سوار بر قايق بود ، اما به هنگام دور شدن از جزيره، متوجه حيوانات جزيره شد که همگي به کنار ساحل آمده بودند و «وحشت» را نگه داشته بودند و نمي گذاشتند که سوار برقايق شود. «عشق» سريعا برگشت وقايقش را به همه حيوانها و «وحشت» که زنداني آنها بود سپرد. آنها همگي سوار شدند و ديگر جايي براي «عشق» نماند. قايق رفت و «عشق» تنها درجزيره ماند. جزيره لحظه لحظه بيشتر زير آب مي رفت و «عشق» تا زير گردن درآب فرو رفته بود. او نمي ترسيد زيرا «ترس» جزيره را ترک کرده بود. اما نياز به کمک داشت. فرياد زد و ازهمه احساسها کمک خواست. اول کسي جوابش را نداد. در همان نزديکي ها، قايق دوستش «ثروت» را ديد و گقت: «ثروت عزيز به من کمک کن. » «ثروت» گفت: «متأسفم، قايق من پر از پول و شمش و طلاست وجاي خالي ندارد! » «عشق» رو به سوي قايق «غرور» کرد وگفت: «مرا نجات مي دهي؟ » «غرور» پاسخ داد: «هرگز، تو خيسي ومرا خيس مي کني!» «عشق» رو به سوي «غم» کرد و گفت: « اي غم عزيز مرا نجات بده.» اما «غم» گفت: «متأسفم عشق عزيز، من اونقدر غمگينم که يکي بايد بياد و خودمو نجات بده!» در اين بين «خوشگذراني» و «بيکاري» از کنار «عشق» گذشتند، ولي «عشق» هرگز از آنها کمک نخواست! از دور «شهوت» را ديد و به او گفت: «شهوت عزيز من را نجات ميدي؟» «شهوت» پاسخ داد: «هرگز...برو به درک...سالها منتظر اين لحظه بودم که بميري! حالا بيام نجاتت بدم؟!!» «عشق» که نمي تونست نااميد باشه ، رو به سوي خدا کرد وگفت: «خدايا... من رو نجات بده.» ناگهان صدايي از دور به گوشش رسيد که فرياد ميزد: «نگران نباش من دارم به کمکت مي آيم. » «عشق» آنقدر آب خورده بود که نمي توانست خودش را روي آب نگه دارد و بيهوش شد. پس از به هوش آمدن، با تعجب خودش را در قايق «دانايي» يافت.آفتاب در حال طلوع مجدد بود و دريا آرامتر ازهميشه. جزيره آرام آرام داشت از زير هجوم آب بيرون مي آمد، چون امتحان نيت قلبي احساسها ديگر به پايان رسيده بود. «عشق» برخاست. به «دانايي» سلام کرد و از او تشکرنمود. «دانايي» پاسخ سلامش را داد وگفت: «من شجاعتش را نداشتم که به سمت تو بيايم. شجاعت هم که قايقش دور ازمن بود ونمي توانست براي نجات تو راهي پيدا كند.پس مي بيني که هيچکدام از ما تو را نجات نداديم!! يعني اتحادلازم را بدون تو نداشتيم ، تو حکم فرمانده بقيه احساسها را داري.» «عشق» با تعجب گفت: «پس اون صداي کي بود که گفت براي نجات من مياد؟!» «دانايي» گفت: «او «زمان» بود !» «عشق» با تعجب گفت: «زمان!!؟» «دانايي» لبخندي زد و گفت: «بله ، زمان . چون اين فقط زمان است که لياقتش را دارد تا بفهمد که عشق چقدر بزرگ است ...!»

فرهنگ مشاغل

respina10 — Mon, 14 Apr 2008 04:38:18 GMT

فرهنگ مشاغل

حسابدار : كسي كه قيمت همه چيز را مي داند ، ولي ارزش هيچ چيز را نمي داند.

بانكدار : كسي كه در هواي آفتابي چترش را به شما مي دهد و تا باران شروع مي شود ، آن را پس مي گيرد.

مشاور : كسي كه ساعت شما را از دستتان باز مي كند و بعد به شما مي گويد كه ساعت چند است.

اقتصاددان : كسي كه فردا خواهد فهميد كه چرا چيزهايي كه ديروز پيش بيني كرده بود ، امروز اتّفاق نيفتاد.

روزنامه نگار : كسي كه 50 درصد از وقتش به نگفتن چيزهايي كه مي داند ، مي گذرد و 50 درصد بقيه به صحبت كردن در مورد چيزهايي كه نمي داند.

فيلسوف : كسي كه براي كساني حرف مي زند كه خواب هستند.

روانشناس : كسي كه از شما پول مي گيرد تا سؤالاتي را بپرسد كه همسرتان ، مجّاني از شما مي پرسد.

جامعه شناس : كسي كه وقتي ماشين خوشگلي از خيابان رد مي شود و همه مردم به آن نگاه مي كنند ، به مردم نگاه مي كند.

برنامه نويس : كسي كه مشكلي را كه از وجودش بي خبر هستيد ، به روشي كه نمي فهميد ، حل مي كند.

سياستمدار : كسي كه به شما بگويد به جهنّم برويد و شما براي رفتن لحظه شماري كنيد .

انفجار

respina10 — Sun, 13 Apr 2008 05:07:18 GMT

جديدترين آمار قربانيان انفجار شيراز ‪ ۱۲‬كشته و ‪ ۲۰۰‬مجروح

شيراز - براساس آمار منتشرشده در پايگاه اطلاع رساني اورژانس، شمار مجروحان انفجار در مركز فرهنگي - مذهبي رهپويان وصال حسينيه سيدالشهداي شيراز به‪ ۲۰۰‬نفر افزايش يافته است.

به گزارش ايرنا،اين آمار تا ساعت دوازده ‪ شب یکشنبه اعلام شده است. همچنين منابع آگاه در استان فارس بامداد يكشنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا تعداد جان باختگان اين حادثه را تا لحظه مخابره خبر ‪ ۱۲‬نفر اعلام كردند و افزودند: مجروحان اين حادثه به ‪ ۱۲‬بيمارستان شيراز منتقل شده اند.

اين در حالي است كه احتمال تغيير آمار كشته‌شدگان و مجروحان اين حادثه همچنان وجود دارد. اين انفجار مهيب حدود ساعت ‪ ۲۱‬و ‪ ۱۵‬دقيقه روز شنبه در مركز فرهنگي - مذهبي رهپويان وصال شيراز واقع درحسينيه سيد الشهداي شيراز روي داد..

* رسپینا : دوستان عزیز هموطن! این اتفاق وحشتناک دیشب در شهر من و در نزدیکی منزلم به وقوع پیوست. شما هم مثل ما برای بازمانده های این حادثه دعا کنید. راستی اگه خواستید به وبلاگ کانون رهپویان وصال به نشانیrahpouyan.com بروید و فیلم و عکس حادثه رو ببینید.