و دست به دست حسرتی

                                                 نشسته در درون خاطرات تلخ

                                                                                            داده ام...

کنار من عقاب خسته ای خموش

                                           نشسته و

                                              مرا به جنگ بی صدای لحظه ها

                                                                                  میهمان می کند...

چه خسته ام!

                   چه خسته ام...

                                       شکسته ام...

دو بال باز روی سر

                           و من به قطره های سرخ اشک

                                                                        نشسته ام...

چه خسته ام... شکسته ام!