یک خاطره

بوسه پدرانه آقای رييس جمهور همیشه ی دلها

Former Iranian president, Mohammad Khatami, center, kisses his daughter, as he shakes hands with his son, Emad, after visiting a photo exhibition of his photos, in Tehran, Iran, Thursday, Aug. 4, 2005. (AP Photo/Hasan Sarbakhshian)

در حاشيه بازديد آقای خاتمی رييس جمهور از نمايشگاه عکس (هشت سال با خاتمی) که بيش از يک ساعت به طول کشيد کسی نبود که نتواند با ايشان سلام و احوال پرسی نکند و عکس يادگاری نگيرد. البته اينبار تفاوتی آشکار با دفعات قبل داشت و آن هم همراهی ايشان با چند نفر از محافظانشان بود و نه بيشتر. ديگر قرار نبود دوساعت قبل از برنامه برای تحويل وسايل عکاسی به رياست جمهوری برود و همان جا می شد بدون بازرسی وسايل از ايشان عکاسی کرد و اين در حاليست که هنوز ۴۸ ساعت از پايان دوره هشت ساله رياست جمهوريشان نمی گذرد! بوسه پدرانه آقای رييس جمهور بر گونه دخترش در پايان بازديد خود از نمايشگاه عکس يکی از هزاران فريم عکسی بود که عکاسان به تصوير کشيدند.

                                                    عطر حضور شما

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است

                                                                              دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است

اکسیر من! نه اینکه مرا شعر تازه نیست

                                                                              من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست

                                                                               در شعر من حقیقت یک ماجرا کم است

تا این غزل شبیه غزل های من شود

                                                                               چیزی شبیه عطر حضور شما کم است

گاهی تو را کنار خود احساس می کنم

                                                                               اما چقدر دلخوشی خواب ها کم است

خون هر آن غزل که نگفتم به پای توست

                                                                                آیا هنوز آمدنت را بها کم است ؟!

" محمد علی بهمنی عزیز "

تو ای عشق !

جواب سوالم تو باشی اگر

                                                                                              ز دنیا ندارم سوالی دگر

که من پاسخی چون تو می خواستم

                                                                                              مباد آرزویم از این بیشتر

نشستم به بامی که بامیش نیست

                                                                                              شگفتا! دلم می زند باز پر

نفس گیر گردیده آرامشم

                                                                                               خوشا بار دیگر هوای خطر

بر آن است شب تا به خوابم کشد

                                                                                               بزن باز بر زخم من نیشتر

دلم جراتش قطره ای بیش نیست

                                                                                               تو ای عشق او را به دریا ببر

" محمد علی بهمنی عزیز "

چهارشنبه آخر سال ( چهار شنبه سوري )

يکي از آيينهاي نوروزي امروز - که بايستي آميزه اي از چند رسم متفاوت باشد - " مراسم چهارشنبه سوري " است که در برخي از شهرها آن را چهارشنبه آخر سال  گويند.  دربارهً چهارشنبه سوري، کتاب ها و سندهاي تاريخي، مطلبي يا اشاره اي نمي يابيم و تنها در اين قرن اخير، يا دقيق تر، در اين نيم قرن اخير است که مقاله ها و پژوهشهاي متعددي در اين باره منتشر شده و يا در نوشته هاي مربوط به نوروز به چهارشنبه سوري نيز پرداخته اند.  

برخیز دلا که دل به دلدار دهیم
                                                                  جان را به جمال آن خریدار دهیم
این جان و دل و دیده پی دیدن اوست 
                                                                  جان و دل و دیده را به دیدار دهیم
                                   

                                         " مهدی اخوان ثالث "

شبانه

مرا

             تو

                       بی سببی

                                              نیستی

                                                            به راستی

                                                                           صلت کدام قصیده ای

                                                                                                           ای غزل؟

ستاره باران جواب کدام سوالی

                                                       به آفتاب

                                                                           از دریچه تاریک؟

کلام از نگاه تو شکل می بندد

                                                         خوشا نظر بازیا که تو آغاز می کنی!

پس پشت مردمکانت

                                 فریاد کدام زندانی است

                                                                   که آزادی را

                                                                                 به لبان برآماسیده

                                                                                        گل سرخی پرتاب می کند؟

ورنه

                       این ستاره بازی

                                                  حاشا

                                                                   چیزی بدهکار آفتاب نیست

نگاه از صدای تو ایمن می شود

                                چه مومنانه نام مرا آواز می کنی

              و دلت

                                 کبوتر آتشی است

                                                                  در خون تپیده

                                                                                             به بام تلخ

با این همه

                                   چه بالا

                                                                    چه بلند

                                                                                                 پرواز می کنی؟!

" زنده باد نام و یاد احمد شاملوی عزیز"

پرنده آبی

یه دوست به نام " پرنده آبی " این شعر رو برام نوشته بود و خواسته بود که اون رو به نظرخواهی بذارم. پس لطفاْ نظرتونو براش بنویسید.

این صدای یک دل دیوانه است                             این سرود قلب یک آواره است
این همه سودا و بی پرواگری                               از خصوصیات یک پروانه است

سردم شده. خستمه. عزیزترین بهونه زندگیم منو تنها گذاشته و رفته... صورتمو تو آینه نگاه می کنم. انگار چند سال پیرتر شدم. پلکهام قرمز شدن و چشمام خیس خیسن. یه صدا حواسمو پرت می کنه... خوب گوش میدم. انگار یکی داره با فریاد میگه " نیست تنهاتر ز تنهایی او " ... بغض گلومو فشار میده و آب خنک از بازوهام تا نوک انگشتامو قلقلک میده. دستامو جلوم می گیرمو میگم " به نام او که تنهاترین تنهایان است..."

اهل شیرازم

                    اما خانه ام در " زرهی " است ...!!

                                   پیشه ام " روابط عمومی و تبلیغات " است...

همسری دارم بهتر از برگ درخت

                                          و دوستانی همه از من بهتر...!!

                عاشق " پرسپولیس " و  " کوروش " و " افشین قطبی " و " آل پاچینو " هستم!

و دلم می خواهد جهانی بی پول

                                     بی نامردی

                                              بی سیاست

                                                          بی مکر...

                                                                  من همینم ای دوست!

 سلام به همه کسایی که عاشقن یا فکر می کنن به این درد دچار شدن!! اینجا رو اختصاصی گذاشتم که بیائید و نظرات خودتونو اعلام کنین. منتظرم...

تنهایی ام را با تو قسمت می کنم سهم کمی نیست

                                                              تنهاتر از تنهایی من عالمی نیست ...

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند

                         رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد

                                                  و هر دانه برفی به اشکی نریخته می ماند

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است

                                 از حرکات ناکرده

                                         اعتراف به عشق های نهان

                                                         و شگفتی های بر زبان نیامده

در سکوت حقیقت ما نهفته است ...                                               حقیقت تو و من!     

با هر چه عشق نام تو را می توان نوشت

                                               با هر چه رود راه تو را می توان سرود

بیم از حصار نیست که هر قفل کهنه را

                                              با دستهای روشن تو می توان گشود